با مردم تهران

در این یادداشت آمده است: امیدوارم این سال رو به پایان برای مردم شریف تهران، سالی در خور به یادماندن از نیکی ها و خوبی ها بوده باشد و سال 95، بهار واقعی جان ها و دل هاشان مردم شریفی که برای سال آینده، بر دوش این حقیر و 29 تن دیگر از همراهان بارسنگینی گذشته و هر روز که از هفتم اسفند می گذرد، سنگینی این بار امانت را بیش از بیش احساس می کنم. حماسه بزرگ شما، سببی شد تا فضای قبلی که قصد توصیفش را ندارم جای خود را به امید برای آینده ای روشن تر در شمیم خردورزی و عقلانیت دهد.
به عنوان وکلای آینده شما مردم تهران در خانه ملت، شمنیدن این اهانت ها بسیار سخت بود و دشوار اما انگیزه ای شد که به تلافی این اهانت ها، بیشتر بکوشیم و مصمم تر در این راه پای گذاریم تا با تلاش دوچندان و بالازدن آستین های همت، با کار سخت تر، بتوانیم در پارلمان آینده پاسخی در خور حماسه هفتم اسفند فراهم آورده و هر کس که در ان روز بزرگ رای خود را به «امید» به صندوق ریخت، نه تنها پشیمان نشود که در خرداد 96 پیشقراول کاروان اصلاحات و اعتدال و خردورزی باشد.
رای شما به ما، امانتی است سنگین و ودیعه ای موقتی، خوب می دانیم که مردم با هیچ شخص و گروه و جریانی عهد اخوت ابدی نبسته اند و اگر همچنان احترام و سلام و رای آنها را می خواهیم، باید از حرف کاسته و بر مبلغ افزاییم.
خوشبختانه در هفته های گذشته با درک همین مهم، نشست های پی در پی و فشرده ای برای تدوین یک برنامه جامع کاری در مجلس آینده در حال تدوین است که هم الویت های ملی و هم ملاحضه های منطقه ای را در خود جای داده است.
در پارلمان آینده حاکم شدن «نگاه ملی» یک ضرورت مبرم و قطعی به شمار می آید اما به عنوان نماینده آینده تهران در مجلس بر خود واجب می دانم که ام القرای ایران اسلامی، این شهر سرفراز توسعه خواه که همواره منافع ملی را بر صدر خواسته هایش انتخاب کرده و مردمانش برای دفاع از قانون اساسی، آزادی، استقلال و حقوق مدنی کم هزینه نداده اند را از یاد نبرده و تاکید کنم که نمایندگان آینده تهران در مجلس دهم، اجازه نخواهند داد خاطره خروش انقلابی هفتم اسفند این مردم، با تکرار توهین ها و آزارها به تلخکامی بگراید.
ما پاسدار منافع ایران، نظام جمهوری اسلامی و آرمان های بلند انقلاب اسلامی و شهیدان مان هستیم و مفتخر به نمایندگی این شهر شریف و شجاع که هزینه ها و آسیب ها و دلخوری های باقیمانده از گذشته را در راه اعتلای ایران واگذشت و مایوس برخوردها و تخریب و اهانت ها نشد.
در برابر شما مردم سر تعظیم فرود می آورم و این روزها پیوسته از خدا یک چیز را می خواهم؛ آنکه به قدر کفایت به من و همکاران توان بخشد تا شرمنده این مسوولیت پذیری و تعهد استوار شما مردم تهران نشویم.
سال 95 را با این نیایش آغاز می کنم و امید دارم در پایانش به سربلندی سر بر سجاده شکر بگذارم.
*منبع: روزنامه اعتماد
**گروه اطلاع رسانی**9370**9131