نوروز؛ جشن همه ایرانیان

در این یادداشت آمده است: «نوروز» که ایرانی ها از کهن ترین روزگار تا امروز جشن آن را در آغاز بهار برپا می کنند، همواره از گرامی ترین و پرشکوه ترین آیین ها بوده است. «نوروز» که شادترین جشن پایدار ایرانی است، نماد دوستی و یادآور بازگشت دوباره به زندگی است. ایرانی ها پیش از فرارسیدن روزهای جشن، هفت گونه بذر را در ظرفی کوچک می کاشتند تا در روزهای عید سبز و شاداب شود.
دیدن جو و گندم سبز را به ویژه در نوروز خجسته می دانستند. سبز کردن گیاهان آیین ویژه ای داشت و به تعداد افراد خانوار، قدری بذر گیاه کنار گذاشته می شد و به دست کسی که او را خوش قدم و خوش یمن می دانستند، آماده می شد تا سرآغاز برکتی بیشتر در زندگی خانوار باشد.
«نوروز» جشن بهاری همه ایرانیان از هر تیره و تباری است. چند سال پیش در طرح موضوعی تپه های عباس آباد عرصه ای گنجانده شد که نام آن را «بوستان اکو» گذاشتند.
اکو نام مجموعه ای از 10کشور منطقه است که پیمان مشترک همکاری دارند. پیشنهاد دادم مناسبت مشترکی را انتخاب کنند که میراث معنوی جمعی همه ماست و این همان جشن «نوروز» است که در همه این سرزمین ها گرامی داشته می شود.
این نظر را حتی نمایندگان اکو با شوق بسیار پذیرفتند و نام آن بوستان را «نوروز» نهادند. نوروز با افسانه جمشید که در روزگاری زرین فرمانروایی می کرد، پیوند داشت؛ روزگار زرینی که سرانجام بازمی گردد و نوروز، خاطره وعده آن روز است. نوروز، روز دیدار با درگذشتگان نیز هست.
ایرانیان شادی جشن سال نو را نه تنها با زندگان، بلکه با مردگان نیز تقسیم می کنند.
از این روست که در چنین ایامی به دیدار از گورستان می روند و شمع یا چراغ سر قبرها روشن می کنند و در آنجا گل می نهند و آرامگاه درگذشتگان را با آب و گلاب می شویند و گاه زمانی از سال نو را در کنار خاک آنان به سر می آورند. مردم در پایان سال خانه تکانی می کنند و آن را پاک می روبند.
پیش از برپایی جشن نوروزی به گرمابه می روند و خلاصه آنکه تن، محیط، مسکن و پیرامون خود را از پلیدی پاک و پیراسته می کنند. مردم در آیین تحویل سال به خواندن دعاها و کتاب مقدس می نشینند تا دیوان و اهریمنان و شیطان ها را از درون و بیرون زندگی خود دور کنند و آغاز زندگی تازه ای را جشن بگیرند.
در آغاز سال، تندخویان، انگشتی ماست می خورند و خونسردها انگشتی شیره یا عسل، تا هر دو همانند بهار به اعتدال برسند. یکی از دلایل ماندگاری نوروز این است که روزی که پیامبر بزرگوار اسلام در سال دهم هجری، امیرالمومنین علی (ع) را به جانشینی خود برگزید، مصادف با پایان زمستان و آغاز بهار بود. بنابراین سالگرد شمسی غدیر، نوروز ایرانی است. نوروز، جشن همه ایرانیان مبارک باد.
*منبع: روزنامه همشهری
**گروه اطلاع رسانی**9128**9131