
عباس پناهی استادیار گروه گیلان شناسی دانشگاه گیلان و مولف کتاب یادشده روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا بیان داشت: کتاب حاضر نخستین اثر جامع با محوریت گیلان درباره نقد و پژوهش تمامی ماخذهای داخلی و خارجی است که درباره فرهنگ، تاریخ، اقتصاد و مردم شناسی گیلان در عصر صفوی نگارش شده است.
وی اظهار کرد: گیلان در عصر صفوی وارد مرحله نوینی در تاریخ خود شد و با آنکه استقلالش را از دست داد اما این پایان، آغازی بر ارتباط جهانی گیلان با دنیای خارج بود و از این زمان گیلان به عنوان پلی بین ایران و اروپا مطرح شد.
وی ادامه داد: در نتیجه از این زمان گیلان شاهد ورود سیل سیاحان و تاجران اروپایی شد که به عزم تجارت با ایران نخست در خاک گیلان گام می نهادند.
پناهی افزود: کتاب حاضر قصد دارد تا ضمن تحلیل و بررسی انتقادی، تمامی مآخذهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، ادبی و هنری که در این زمان با موضوع و محوریت گیلان نگارش شده را مورد پژوهش قرار دهد.
وی بیان کرد: ماخذ شناسی در مطالعات علمی، نقشی مهمی در پیشبرد موضوعات علمی دارد به طوری که بدون آگاهی دقیق از مآخذ و تحقیقات در زمینه موضوع مورد پژوهش، تحقیقات به درستی انجام نمی گیرد و در نتیجه ماخذ شناسی و شناخت اسناد و مدارک تاریخی و علمی هر دوره ای در بررسی های تاریخی از اهمیت زیادی برخوردار است.
وی ادامه داد: با توجه به اهمیت جغرافیای گیلان در نظام ایالات عصر صفوی به ویژه ارتباط گسترده این ایالت با دنیای خارج، از این زمان گیلان جایگاه ویژه ای در اسناد و متون تاریخی داخلی و خارجی یافت و همین ضرورت، یکی از انگیزه ها برای پژوهش در این زمینه شده است.
کتاب ماخذشناسی عصر صفوی در گیلان در 9 فصل تنظیم شده و در هریک از فصل های یاد شده به جهت اهمیت متون تاریخی، شرحی درباره شیوه تاریخ نویسی و نقد آن اثر آورده شده است.
1881/2007
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان