
مطلب سایت خبری تحیلی خبرآنلاین می افزاید: برای آنکه این نوشتار خاطر پزشکان را آزرده نکند و من نیز متهم به سیاه نمایی نشوم از همین ابتدا جا دارد که بگویم هنوز بسیارند پزشکان بی ادعا و زلالی که در کارشان مشغول باز کردن گره ای در کار خلق اند.
برای اینکه نوشتار مستند تر شود و این بند اول تعارف و محافظه تلقی نشود، به مصداقی اشاره می کنم.
u2028گروهی از پزشکان هستند که با نیت خیرخواهی سازمان مردم نهادی را تاسیس کرده اند، به نام نورآوران سلامت. اعضای این سازمان مردم نهاد عمدتا پزشکان حاذق چشم پزشکی و دندان پزشکی هستند که در تهران مراجعه کنندگان زیادی دارند و به طبع آن از سطح درآمدی خوبی برخوردارند. u2028
اما آن نکته ای که این گروه از پزشکان را با سایر هم لباسان خود متمایز می کند این است که این پزشکان با صرف هزینه شخصی چند دستگاه تریلی را خریداری کرده اند. کانتیر های تریلی را تبدیل به اتاق عمل های سیاری کرده اند. استارت تریلی ها را می زنند و به مناطق محروم می روند و خدمات دندانپزشکی و چشم پزشکی به مردم می دهند، بدون آنکه چشم داشتی مالی از دولت یا نهاد حاکمیتی ای داشته باشند.
u2028 تا این لحظه که این یادداشت نوشته می شود نیز 105 هزار معاینه چشم پزشکی انجام داده اند، 6109 عمل جراحی چشم انجام داده اند و 40149 عمل دندانپزشکی برای مردم محروم انجام داده اند.
u2028اما روی سخن این نوشتار با گروهی دیگر از پزشکان است که طی 15 سال اخیر، ضعف بیمارستان های دولتی به دلیل افزایش تقاضا، باعث شد به فکر تاسیس بیمارستان ها و کلینیک های خصوصی بیافتند. اتفاقی که فی نفسه دارای ایراد نیست اما راهی که برای خدمات درمانی در بخش خصوصی پیش گرفتند راه روشنی نبود.
u2028هجمه ای که امروز افکار عمومی در دادگاه های فضای مجازی علیه پزشکان به راه انداخته و با ماجرای پرونده پزشکی عباس کیارستمی پر حرارت تر شده است، در واقع مکافاتی است بر عمل دیروز و امروز پزشکان زیاده خواه.
u2028این مکافات از زمانی شروع شد که برخی پزشکان، بیماران خود را دربیمارستان های دولتی ویزیت می کردند و در بیمارستان های خصوصی عمل کردند.
u2028 از روزی که دیدند مردم برای نجات جان عزیزانشان صرفه جویی نمی کنند و دستیارهای آنها شماره کارت پزشکان را برای همراهان بیمار اس ام اس می کردند.u2028
از روزی که در بیمارستان های خصوصی اتاق های دیپلمات و وی آی پی ساخته شد.u2028
از روزی که تا پول به حساب بیمارستان واریز نمی شد، درهای اتاق عمل به روی بیماران بد حال باز نمی شد.
u2028از روزی که انتقادات رسانه ها را سیاه نمایی خواندند و مدیران مسوول در رسانه ها را تهدید به شکایت کردند.
u2028از روزی که اشتباهات پزشکی همکارانشان را هجمه علیه قاطبه پزشکان خواندند، مختلفان را به دادگاه های پزشکی نبردند، تا نکند روزی مردم عادت به شکایت کنند.
u2028از روزی که نظام پزشکی عنوان کرد اگر بیماری به ناحق ازپزشکی شکایت کند وادعای بیمارثابت نشود،سازمان نظام پزشکی ورق را بر می گرداند و از آن بیمار شکایت می کند.
u2028از روزی که سهامدار بیمارستان های خصوصی شدند واز همه مهم تر و حیاتی تر گمان کردند این تحرکات اقتصادی در کار پزشکی به چشم مردم نمی آید و مردم توان قضاوت ندارند.u2028همه اینها پزشکی را درافکار عمومی از یک خدمت اجتماعی، انسان دوستانه و خداپسندانه، تبدیل به یک بیزینس چراغ خاموش کرد: بیزینسی بدون نظارت، بدون مالیات و بدون مسئولیت اجتماعی.
u2028حالا پزشکان اعم از پزشکانی که خدمات اجتماعی می دهند و پزشکانی که بیزنس چراغ خاموش دارند، در دادگاه های فضای مجازی به یک چوب رانده می شوند و مکافات عمل خویش را مشاهده می کند. طبیعی است که آن چیزی که عوض دارد گله ندارد.
منبع : سایت خبرآنلاین
زمان انتشار : 20 تیر 95
1647
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان