مستند 2006 و هراس دیوانه وار صهیونیست ها از قدرت مقاومت لبنان

به گزارش روز جمعه ایرنا، روزنامه لبنانی الاخبار در این زمینه نوشت: پخش گسترده این مستند در شبکه های تلویزیونی رژیم صهیونستی و ارزیابی ها و اظهارنظرهای فراوان در رسانه های مکتوب این رژیم را بدون مبالغه می توان به «هراس دیوانه وار» آنها توصیف کرد.
مستند سه قسمتی 2006 بویژه قسمت سوم آن توجه صهیونیست ها را به خود جلب کرد به خاطر اینکه صحنه هایی تازه از مراحل مقدماتی دقیق و حساب شده رزمندگان مقاومت لبنان پیش از عملیات اسارت گرفتن سربازان صهیونیست و هنگام این عملیات را فاش کرد.
در این مستند تصاویری از فرمانده بزرگ مقاومت شهید عماد مغنیه دیده می شود که در حال مدیریت و راهنمایی تیم عملیات است و در صحنه هایی از آن شهید خالد بزی فرمانده میدانی عملیات حضور دارد.
اوج این مستند تصاویری ازعبور رزمندگان مقاومت از سیم های خاردار مرزی و لحظه حمله به خودروهای زرهی نظامیان صهیونیست و سیطره برآنها و به اسارت گرفتن دو سربازصهیونیست است.
این تصاویر برای نخستین بار در شبکه المیادین به نمایش در آمدند.
اما علت اصلی هراس صهیونیست ها از این مستند به خاطر حجم تاثیر گذاری آن و بازتاب های منفی در فلسطین اشغالی است که شکست و خواری ارتش تا بن دندان مسلح اسرائیل در عملیات اسارت را به نمایش گذاشت، آن هم درست زمانی که رژیم صهیونیستی در دهمین سالگرد جنگ 33 روزه سعی داشت چهره ای تازه و شکست ناپذیر از ارتش خود ترسیم کند و صهیونیست ها را مطمئن سازد.
پوشش این مستند در رسانه های مکتوب رژیم صهیونیستی قابل توجه بود، اما از سوی دیگر کاملا پیدا بود که نهاد نظارتی و سانسور نظامی این رژیم، کنترل کاملی بر اظهارنظرهای کارشناسان سیاسی و نظامی و خبرنگاران صهیونیست اعمال کرده است.
برای همین تحلیلگران صهیونیست برخلاف عادت همیشگی خود هیچ اشاره ای به صحنه های عملیات و مراحل مقدماتی آن نکردند، همچنان که اشاره ای به ناکامی و شکست اطلاعاتی اسرائیل پیش از عملیات و حین انجام آن صورت نگرفت.
دستورهای اکید در این خصوص صادر شده بود و تحلیلگران صهیونیست نیز کاملا به آن پایبند ماندند.
تمامی اظهارنظرهای مطرح شده توسط این تحلیلگران به محتوای این مستند پرداخته بود و تلاش داشت تا اسرائیلی ها از محتوای مستند دور بمانند.
بیشتر تحلیلگران و گزارشگران نظامی رژیم صهیونیست بر روی حضور حزب الله در سوریه و توهم و ادعای بحران داخلی حزب الله تمرکز کردند که معمولا در تحلیل های آنها به وفور از آن یاد می شود، به ویژه زمانی که رژیم صهیونیستی در بعد رسانه ای خود را در مقابل مقاومت عاجز از رویارویی می بیند.
نکته قابل توجه، نگاه روزنامه صهیونیستی «اسرائیل امروز» در چارچوب پوشش رسانه ای گسترده این مستند بود که از هراس بالای رژیم صهیونیستی از بازتاب های این مستند حکایت می کرد.
این روزنامه که می توان آن را ارگان و سخنگوی « بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی به حساب آورد، نوشت: سخنرانی های «سید حسن نصرالله» دبیرکل حزب الله و حمله های بی امان او ضد سعودی، با ماموریت مستند المیادین هم سو و هم جهت بود.
براین اساس می توان رویکرد رسانه های رژیم صهیونیستی در قبال مستند 2006 را برهمین اساس قابل ارزیابی دانست.
مستند 2006 المیادین و واکنش رژیم صهیونیستی نشانه این است که:
1- سرکردگان رژیم صهیونیستی حساسیت بالایی نسبت به طرح مجدد ابعاد شکست اطلاعاتی و عملیاتی این رژیم در برابر مقاومت و عملیات های آن دارند چرا که این مساله به تقویت تفکر برتری حزب الله در عرصه های نبرد منجر می شود و تاثیرهای منفی بر امنیت فردی و گروهی شهرک نشینان صهیونیست نشین خواهد داشت.
کاملا پیداست که واکنش به شدت کنترل شده و سانسور نظامی و جلوگیری از اظهار نظرهای حرفه ای، یک ترفند پیشگیرانه برای کنترل تبعات این تصاویر و تاثیرگذاری آن بر افکار عمومی در این رژیم بود، به ویژه اینکه میدان عملیات، نقطه صفر مرزی کنار سیم خاردارهای مرزی با لبنان در شمال فلسطین اشغالی بود و توانایی حزب الله برای آماده سازی و اجرای عملیات را به تصویر می کشید.
2- این واکنش همچنین نشان داد که رژیم صهیونیستی تا چه میزان اصرار دارد ابعاد پیروزی حزب الله در جنگ تابستان سال 2006 را محو و نابود سازد و حتی یک فیم مستند در این خصوص که برخی از ابعاد این پیروزی را در معرض دید افکار عمومی قرار می دهد به منزله عبور از خط قرمزها به شمار می رود و سرکردگان این رژیم قادر به تحمل آن نیستند، به ویژه اینکه آنها با مصاحبه هایی که انجام داده بودند یکی از عوامل کمک کننده به این پیروزی بودند.
3- این واکنش ها همچنین نشان داد که تحلیلگران صهیونیست از حیث رفتار حرفه ای رسانه ای تا چه حد توخالی و پوچ هستند و با تصویری که می خواهند از خود در ذهن مردم و نیز دشمنانشان خلق کنند، فاصله بسیاری دارند.
اطاعت کامل آنها از دستورهای نظامی کاملا آشکار بود، اگرچه این مساله باعث از بین رفتن شوک و ترس آنها از ارائه تصاویر جدید از شکست ده سال پیش نشد.
روزنامه صهیونیستی «یدیعوت آحرونوت » در ادامه واکنش های رسانه ای به مستند المیادین، آن را « نیش حزب الله» نامید و تیتر اصلی صفحه اول خود را به این عبارت اختصاص داد.
4- برای نخستین بار نیست که تصاویر مسئولان اسرائیلی حال و سابق در شبکه های تلویزیونی عربی مانند المیادین و حتی شبکه المنار به نمایش گذاشته می شود اما این بار مقامات رژیم صهیونیستی که از طریق برخی واسطه ها، مصاحبه هایی با آنها انجام گرفته بود مانند «عمیر پرز» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در سال 2006 و « تزیپی لیونی » وزیر خارجه وقت و سیاستمداران دیگری از جمله مسئولان عالی رتبه نظامی واکنش جنون آمیزی از خود نشان دادند.
همه این افراد به طور جمعی درصدد فرار از مسئولیت و ارائه توجیه ها و عذرخواهی برآمدند که خود دلیل دیگری از میزان تاثیر گذاری مستند 2006 بر صهیونیست ها و آگاهی بیشتر آنها از شکست پذیری ارتش صهیونیستی است.
خاورم ** 390** 1324